ชอบโพสต์ของเรา? แบ่งปันตอนนี้!
วันนี้เรากําลังดําดิ่งสู่โลกที่น่าตื่นเต้นของคํากริยาภาษาอังกฤษ พวกเขาเป็นวีรบุรุษแอ็คชั่นของประโยคเพิ่มการเคลื่อนไหวให้กับภาษาของเราและกําหนดฉาก ไม่ว่าคุณจะเพิ่งเริ่ม หลักสูตรภาษาอังกฤษ ที่ สถาบันภาษาใด ๆ ในดูไบ หรือต้องการพัฒนาทักษะของคุณคู่มือที่ครอบคลุมนี้จะช่วยให้คุณเข้าใจแนวคิดของคํากริยา
คํากริยาเป็นคําการกระทําในประโยค พวกเขาบอกเราว่ามีคนหรืออะไรทําหรืออยู่ในสถานะใด ตัวอย่างเช่น "วิ่ง" "กิน" "คิด" หรือ "นอนหลับ" เป็นคํากริยาทั้งหมด พวกเขาอธิบายการกระทําที่เราทําหรือว่าเรารู้สึกอย่างไร
เหล่านี้คือ go-getters อธิบายการกระทําทางร่างกายหรือจิตใจและกิจกรรมให้ชีวิตและการเคลื่อนไหวกับประโยคของเรา ลองนึกภาพการกระทําเช่น "วิ่ง" "เต้นรํา" "หัวเราะ" และ "ร้องเพลง" - นี่คือคํากริยาแบบไดนามิก! พวกเขาแสดงให้เราเห็นถึงสิ่งที่ใครบางคนหรือบางสิ่งบางอย่างกําลังทําอยู่ คํากริยาเหล่านี้สื่อถึงการกระทําที่สามารถมองเห็นหรือจินตนาการได้
เช่น:
- เธอ วิ่ง ทุกเช้า
- พวกเขา หัวเราะ กับเรื่องตลก
- เขา คิด อย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับปัญหา
คํากริยาการกระทําจะอยู่ในรูปแบบชั่วคราวและไม่ยอมจํานน
- คํากริยาชั่วคราว: คํากริยาเหล่านี้ถ่ายโอนการกระทําไปยังวัตถุ พวกเขาต้องการบางสิ่งบางอย่างหรือใครบางคนเพื่อรับการกระทํา
ตัวอย่างเช่น "เธอ กิน ผลไม้" (คํากริยา "กิน" ต้องการวัตถุซึ่งเป็น "ผลไม้")
- คํากริยาอกรรมกริยา: คํากริยาเหล่านี้ไม่จําเป็นต้องมีวัตถุเพื่อเติมเต็มความหมาย พวกเขาแสดงความคิดที่สมบูรณ์ด้วยตัวเอง
ตัวอย่างเช่น "เขา วิ่ง" (คํากริยา "runs" ไม่ต้องการสิ่งอื่นใดเพื่อให้สมเหตุสมผล)
คํากริยา Stative อธิบายสถานะความรู้สึกหรือเงื่อนไขมากกว่าการกระทํา คําเหล่านี้แสดงออกถึงสิ่งที่ไม่ใช่การกระทํา แต่เป็นตัวแทนของความคิดอารมณ์หรือสถานะของการเป็น คําเช่น "ความรัก" "เชื่อ" "ของตัวเอง" และ "ชอบ" เป็นคํากริยาที่เสถียร คํากริยาเหล่านี้แสดงสถานะที่ถาวรหรือต่อเนื่องมากขึ้นจับความรู้สึกความคิดหรือทรัพย์สิน ซึ่งแตกต่างจากคํากริยาแบบไดนามิกที่อธิบายการกระทําคํากริยา stative วาดภาพว่าสิ่งต่าง ๆ เป็นอย่างไรหรือใครบางคนรู้สึกอย่างไร
เช่น:
เธอ ชอบ ไอศกรีม
เขา เป็นเจ้าของ รถที่สวยงาม
ฉัน จินตนาการถึง อนาคตที่สดใส
คํากริยาปกติปฏิบัติตามกฎง่ายๆเมื่อสร้างอดีตกาล พวกเขาเพิ่ม "-ed" ลงในแบบฟอร์มฐานเพื่อแสดงสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต
ตัวอย่างเช่น "พูดคุย" กลายเป็น "พูด" และ "เล่น" กลายเป็น "เล่น"
ในขณะที่คํากริยาที่ผิดปกติมีวิธีเฉพาะของตัวเองในการเปลี่ยนเป็นอดีตกาล
ตัวอย่างเช่น: "ไป" กลายเป็น "ไป" แทนที่จะเพิ่ม "-ed" ในทํานองเดียวกัน "กิน" เปลี่ยนเป็น "กิน" ไม่ใช่ "กิน"
การเชื่อมโยงคํากริยาซึ่งมักเรียกว่า copulas เป็นกาวที่เงียบ แต่จําเป็นในประโยคของเรา พวกเขาเชื่อมต่อหัวเรื่องของประโยคกับข้อมูลเพิ่มเติมเช่นคําคุณศัพท์คํานามหรือคําอธิบายอื่น ๆ คํากริยาเหล่านี้รวมถึงคําทั่วไปเช่น "is" "am" "are" "was" "were" "seem" และ "become" พวกเขาไม่ได้อธิบายการกระทํา แต่สร้างความสัมพันธ์ระหว่างเรื่องและสิ่งที่ตามมา
เช่น:
- เธอมีความสุข
- พวกเขาเป็น นักดนตรีที่มีความสามารถ
- เขา ดู เหนื่อย
- เค้กมีกลิ่นหอม
คํากริยาเสริมร่วมมือกับคํากริยาหลักเพื่อแสดงกาลกริยาและอารมณ์ทางไวยากรณ์ สามารถจําแนกเพิ่มเติมได้ดังนี้:
คํากริยาเสริมหลัก – คําเช่น "be", "have" และ "do" เป็นผู้ช่วยหลัก ผู้ช่วยตัวน้อยเหล่านี้มาพร้อมกับคํากริยาหลักเพื่อแสดงกาลหรือแง่มุมของการกระทําที่แตกต่างกัน
เช่น:
- เธอกําลัง ร้องเพลง
- พวกเขาทําเสร็จแล้ว
- เขาเข้าใจ
Modal Auxiliary Verbs - คํากริยากิริยาช่วยพิเศษที่แสดงทัศนคติเช่นความเป็นไปได้ความจําเป็นความสามารถและการอนุญาต คําเหล่านี้รวมถึงคําเช่น "สามารถ" "สามารถ" "อาจ" "อาจ" "ต้อง" "จะ" "ควร" "จะ" และ "จะ" ซึ่งไม่สามารถเปลี่ยนรูปแบบได้
เช่น:
- เธอ สามารถ เล่นเปียโนได้
- ต้อง เรียนเพื่อสอบ
- คุณควร โทรหาแม่ของคุณ
คํากริยาเปลี่ยนรูปแบบเพื่อแสดงเมื่อการกระทําเกิดขึ้น มีสามช่วงเวลาหลักที่เราพูดถึง: อดีตปัจจุบันและอนาคต
- กาลปัจจุบัน: เกิดขึ้นในขณะนี้ ตัวอย่าง: "เธอ ร้องเพลง"
- อดีตกาล: เกิดขึ้นแล้ว ตัวอย่าง: "เธอ ร้องเพลง"
- Future Tense: ยังไม่เกิดขึ้น ตัวอย่าง: "She will sing."
กาลกริยาเป็นเหมือนผู้จับเวลาในประโยคของเรา พวกเขาช่วยให้เราพูดคุยเกี่ยวกับเมื่อมีบางอย่างเกิดขึ้นหรือสถานะของสิ่งต่าง ๆ ในเวลาที่ต่างกัน เมื่อพูดถึงอดีตปัจจุบันหรืออนาคตกาลเหล่านี้ทําให้ประโยคของเราชัดเจนและถูกต้อง ดังนั้นเมื่อเราเล่าเรื่องแบ่งปันความคิดหรืออธิบายเหตุการณ์กาลกริยาเป็นเพื่อนไวยากรณ์ของเราช่วยให้เราได้รับเวลาที่เหมาะสมในประโยคของเรา
นี่คือตารางที่ตึงเครียดด้วยคํากริยา "ร้องเพลง" ซึ่งแสดงรูปแบบที่เรียบง่ายต่อเนื่องอดีตที่สมบูรณ์แบบและสมบูรณ์แบบในปัจจุบันอดีตและอนาคต:
หากต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมโปรดดูบล็อกโดยละเอียดของเราเกี่ยวกับกาลเวลาที่นี่
1. ข้อตกลงเรื่องคํากริยา: ซึ่งหมายความว่าคํากริยาในประโยคต้องตรงกับหัวเรื่อง ตัวอย่างเช่น "เขาเล่น" หรือ "พวกเขาเล่น"
2. กาลที่สอดคล้องกัน: พยายามรักษากรอบเวลาเดิม (อดีตปัจจุบันอนาคต) ตลอดทั้งประโยคเว้นแต่คุณจะมีเหตุผลที่ดีในการเปลี่ยนแปลง ตัวอย่างเช่น "เมื่อวานฉันเล่นกับสุนัขของฉันแล้วเรากินอาหารค่ําด้วยกัน"
3. Active vs. Passive Voice: ในเสียงที่ใช้งานอยู่ตัวแบบจะดําเนินการ ตัวอย่างเช่น "เธอเขียนหนังสือ" ในเสียงแฝงเรื่องจะถูกกระทํา เช่น "หนังสือเล่มนี้เขียนโดยเธอ"
คํากริยาภาษาอังกฤษอาจดูยุ่งยากในตอนแรก แต่ด้วยการฝึกฝนและความอดทนคุณจะมีทักษะในการใช้คํากริยา คํากริยามาในทุกรูปทรงและขนาดแต่ละคํามีบทบาทเฉพาะในการทําให้ภาษาของเรามีชีวิตชีวาและแสดงออก ครั้งต่อไปที่คุณพูดหรือเขียนให้ใส่ใจกับคําแบบไดนามิกเหล่านี้ซึ่งเป็นซอสลับที่ทําให้ประโยคของคุณมีชีวิตชีวา!
ชอบสิ่งที่คุณอ่าน? เราชอบที่จะให้คุณปรับปรุงเกี่ยวกับทุกอย่างที่ ES ตรวจสอบหลักสูตรที่แตกต่างกันของเราข้อเท็จจริงที่น่าตื่นเต้นเกี่ยวกับดูไบข่าวการอัปเดตเรื่องราวความสําเร็จที่น่าทึ่งจากเราและอีกมากมาย
ก้าวเข้าสู่ Aya Universe สถานที่ใหม่ล่าสุดและเท่ที่สุดในดูไบ! ก้าวเข้าสู่ห้องที่เรืองแสง และสำรวจการจัดแสดงแสงที่น่าทึ่ง รวมถึงจุดดึงดูดใจสุดเจ๋ง ที่สร้างประสบการณ์การผจญภัยอันงดงาม
ค้นพบกฎพื้นฐานในการใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ในภาษาอังกฤษพร้อมตัวอย่างและเคล็ดลับง่ายๆ คู่มือนี้เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้นเรียนภาษาอังกฤษในดูไบ ซึ่งจะช่วยให้คุณเขียนได้เหมือนมืออาชีพ
ชอบโพสต์ของเรา? แบ่งปันตอนนี้! เรารักที่มีกิจกรรมในร่มที่ไม่มีที่สิ้นสุดที่จะทําในช่วงฤดูร้อนใน
เราไม่ได้พูดแบบนั้น
ที่ ES Dubai เราทําให้การเรียนภาษาอังกฤษเป็นประสบการณ์ที่สนุกสนานและน่าสนใจสําหรับนักเรียนทุกคน บรรยากาศเหมือนครอบครัวในชุมชนที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมที่โรงเรียนของเราเป็นทรัพย์สินของเรา โรงเรียนของเราจะกลายเป็นบ้านหลังที่สองของคุณในขณะที่คุณเรียนรู้ค้นพบและสนุกกับดูไบ
เราเปิดสอนหลักสูตรภาษาอังกฤษเต็มเวลาและนอกเวลาให้กับนักเรียนต่างชาติ
inquiries@esworld.com
+971 4 398 2815
+971 52 701 4480
inquiries@esworld.com
+971 4 398 2815
+971 52 701 4480
